|
|
ฉบับที่
28 มิถุนายน 2532 "เรื่องสั้น-สั้น" ชาลินี นรา
|
 |
|
ผมกดแตรรถยนต์ถี่ๆ เสียงสนั่น เป็นเหตุให้ยามในชุดเสื้อเชิ้ตผูกหูกระต่าย เร่งมือเปิดประตูให้เร็วขึ้น เมื่อครั้งที่ผมมาที่นี่เป็นหนแรก รู้สึกแปลกใจนิดหน่อยกับยามคนนี้ จริงๆ แล้วอภิมหาเศรษฐีอย่างเสี่ยปุ๊ก สามารถใช้ประตูคอมพิวเตอร์ได้ แต่เสี่ยก็ไม่ทำ เสี่ยปุ๊กเคยให้เหตุผลไปกับหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ ฉบับหนึ่งว่า
รถเลื่อนผ่านประตูคฤหาสน์เช้ามาแล้ว ผมหันไปมองยามคนนั้นอีกครั้ง ก่อนจะจอดข้างๆ โรลสรอยส์คันล่าสุดของเสี่ย ผมเดินเข้าข้างในด้วยความร้อนใจ หญิงรับใช้เดินเข้ามาหา
ประตูไม้สักอย่างดีติดป้าย "แดนสุขาวดี" กรอบสีทองเหลืองอร่าม ตัวอักษรสีทองเปล่งประกาย ถึงเป็นทองเหลืองก็ไม่น่าเกลียด เพราะคนรวยทำอะไรไม่เคยน่าเกลียดสักที หญิงรับใช้เคาะประตู 2-3 ครั้ง ได้ยินเสียงอนุญาตดังจากข้างใน เธอจึงเปิดประตูให้ผม ก่อนเดินจากไป ทิ้งให้ผมต้องเผชิญเสี่ยปุ๊กและปัญหาหนักอึ้ง ...................................................... เสียงแอร์คอนดิชั่นดังกระหึ่ม เสี่ยนั่งอยู่บนโถสุขาวดี มือถือหนังสือตลาดหุ้น แดนสุขาวดีแห่งนี้ปูพื้นด้วยพรมเปอร์เซีย ถัดไปเป็นอ่างสุขาวดี แล้วจึงจะถึงสนามกอล์ฟในร่ม ถัดจากนั้นเป็นสนามบาส ถัดจากสนามบาสเป็น...
เสี่ยหย่อนตัวลงเล่นโผไปมาในสระว่ายน้ำใกล้ๆ โถสุขาวดี ผมรู้ว่าเสี่ยงอน แกไม่ชอบให้เรียกแดนสุขาวดีว่าส้วม ทั้งที่มันก็เป็นส้วมนั่นแหละ ผมรู้สึกว่าอากาศในห้องเย็นผิดปกติ เงยหน้ามองหน้าต่าง ละอองน้ำเกาะพราวไปหมด ข้างนอกฝนคงตกแรงมาก แต่อยู่ข้างในนี้ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ส่วนข้างนอกก็ไม่ได้ยินเสียงข้างในเหมือนกัน เพราะมีเครื่องเก็บเสียงอย่างดี ติดตั้งไว้ เสี่ยขึ้นจากน้ำเดินตรงไปที่สวิตช์แอร์คอนดิชั่น เสี่ยโกรธผมถึงขนาดยอมเดินไปปิดแอร์เอง โดยไม่เรียกใช้ผม
ผมนึกถึงประโยคนี้ในขณะที่เมือจับก้นเสี่ยเข้าไปแล้ว ถึงแม้มันจะสั้นกว่าประโยคแรก แต่มันไม่ได้ออกสอบนี่ ทำไมครูถึงไม่ออกสอบข้อนี้นะ ป่วยการที่ผมจะตะโกนร้อง ถึงจะสุดเสียงอย่างไร เครื่องเก็บเสียงที่ทำงานเต็มประสิทธิภาพ คงทำงานอย่างดียิ่ง แวบหนึ่งที่ผมมองหน้าเสี่ย อดคิดไม่ได้ว่า เรากำลังจะจากแดนสุขาวดี เพื่อไปถึงแดนสุขาวดี |
|
