ไ ป ย า ล ใ ห ญ่

ทางเท้าเล็กแคบนั้น วางตัวทอดยาวขนานเคียงกับถนน เปิดชายด้านหนึ่งให้ไหลลาดเปลือยไปสู่ลำน้ำ โคมไฟทรงกลม วาวแสงพอให้ความสว่างได้เป็นระยะๆ เหนือฟ้าคืนนั้น จันทร์ทอดวงกลม ประดับอยู่เดียวดาย

เสียงฝีเท้าแผ่วเบาตามจังหวะที่เธอเดิน กำไลมือสั่นกรุ๋งกริ๋งขานรับทุกครั้งที่บุหรี่ในมือถูกยกขึ้นทาบริมฝีปาก กากควันปล่อยสั้น - ยาวตามอารมณ์ ม่านขาวกระพือท้าทายสีทึมดำรอบกาย ก่อนที่จะถูกดูดกลืนเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของมัน

ลมหนาวกรูมาเยือกหนึ่ง หญิงสาวห่อไหล่ตามสัญชาติญาณ แต่สัมผัสประหวัดถึงความหนาวจากภายในที่วูบวับขึ้นมา ปฐมเหตุของมัน เล่นล้ออารมณ์ให้อยู่ในภวังค์ครุ่น จนเมินเหม่อ ไม่รับรู้ถึงใครบางคนที่เดินสวนมา

สองร่างเกี่ยวกันจนซวนเซไปเล็กน้อย ชายหนุ่มคนที่ถูกปะทะ เอ่ยปากขอโทษอย่างสุภาพ เธอตื่นตามอง พยักยิ้มขอโทษไปเช่นกัน แล้วหันกลับก้าวเดินต่อ ชายหนุ่มมองตามชายประโปรงยาวสีขาว ที่พะเยิบไหวพร้อมจังหวะก้าว ผิวปากหวือ ก่อนจะห่างหายไปตามครรลอง

หญิงสาวเดินเลี้ยวเข้าบริเวณร้านเหล้า หยุดตัวเองไว้ตรงโต๊ะเล็กๆ ริมน้ำ แสงสลัวจากพื้นที่ส่วนโรงเรือนทอดฉายมารางๆ เธอเรียกขอเหล้าที่เหลือฝากเอาไว้ และไม่นาน แอลกอฮอล์แก้วแรกก็ได้รับการผสม และรินล่วงสู่ภายใน

เธอเอนกายพิงพนักอย่างเอื่อยอารมณ์ แหงนหน้าทอดสายตาไปเบื้องสูง มองลอดกิ่งก้านเปลือยใบของต้นหูกวาง เห็นดวงจันทร์ทอแสงเย็นอิ่มในตัวเอง เดือนดวงแหว่งวิ่นลอดช่องก้านไม้ออกมา ดูงดงามและน่าชื่นชมกว่าทรงกลมที่เห็นจนชินตา

หญิงสาวคลึงก้านแก้วเหล้า และด้วยอารมณ์ที่ไม่กล้าเปิดเผยแม้กับตัวเอง เธอเรียกขอกาแฟร้อน ยิ้มน้อยหนึ่งระบายบนใบหน้าขณะได้สิ่งที่ต้องการ เธอประคองวางลงบนโต๊ะตรงที่นั่งตรงข้าม เอนแก้วเหล้าเข้ากระทบอย่างแผ่วเบา แล้วจิบช้าๆ

ดึกนี้ คนในร้านมีน้อยกว่าที่เคยเป็น ส่วนมุมที่วางสินค้าโชว์ ว่างเปล่าปราศจากผู้คน ภาพหมึกกระเซ็นภาพนั้นขาดผู้พินิจดั่งที่ใจหวนเห็น กำไลมือข้างที่เหลือ ขาดมือเรียวบางลองสวม และนำติดมือไปอย่างเช่นคู่ของมัน เธอถอนหายใจให้กับภาพในห้วงคิด ตรองไม่ตกว่า เหตุใดใครคนนั้น จึงตรึงในความรู้สึกมากกว่าอื่นใด

หรือเพราะเขามิใช่รูปทรงที่เห็นจนเจนตา

ครั้งแรกที่เธอเข้ามาในร้านเปิดใหม่แห่งนี้ มิใช่เพราะต้องการดื่ม หากแต่สนใจมุมวางสินค้า ที่ตกแต่งไว้ดูขรึมขลัง และแรงเสน่ห์

กระโปรงยาวสีขาวตัวนั้นวางพาดอยู่ในส่วนมุม ลายเขียนตรงเชิงชายเป็นลายเส้นไร้รูปแบบ ทำให้ผืนผ้าดูแปลกแปร่งอย่างเห็นได้ชัด ความเป็นตัวของตัวเองของมัน สะกดให้หญิงสาวสนใจ และตัดสินใจซื้อในนาทีต่อมา พร้อมๆ กับที่เธอรู้สึกว่า ใครบางคนผ่านเข้ามา

กางเกงชาวประมงสีแดงเลือดหมูที่เขาสวม แตะความรู้สึกของเธอให้เหลือบมอง แต่ดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่ทันได้สนใจ ว่ามีใครร่วมอยู่ในอาณาบริเวณเดียวกัน ร่างผอมบางนั้นผ่านหลังเธอตรงไปที่กรอบรูปประดับผนัง เขามองรูปหยดหมึกแตกซ่านอย่างพินิจ และนิ่งนาน พลอยทำให้เจ้าของสายตาที่ส่งตามไป มีโอกาสพิเคราะห์ และร่วมชื่นชมกับภาพที่เห็นอยู่เต็มตา

หญิงสาวไล่สายตาตามในทันทีที่เขาขยับตัวเบนออก และแสดงความสนใจกำไลเงินวงหนาที่วางเคียงคู่กัน เขาหยิบมาลองสวม ขยับเข้าออกอย่างพอใจ เธออดชะโงกหน้าเข้ามาร่วมชมไม่ได้ ชายหนุ่มยิ้มให้นิดหนึ่ง ก่อนหันไปถามราคาจากเจ้าของร้าน